Η παραβολή του Ασώτου

Η παραβολή του Ασώτου

Μακάρι κάθε αμαρτία μας να συνοδεύεται από τη σωτήρια Μετάνοια. Έτσι θα αποφύγουμε και τη φυλακή και τη δίκαιη τιμωρία του Θεού.

Οι αριθμοί των Ελλήνων «φιλοξενηθέντων» που συναντήσαμε στις Φυλακές είναι ευτυχώς μονοψήφιοι. Δεν πρόκειται πάντοτε για κατοίκους της Ενορίας Ντύσσελντορφ αλλά και για προερχόμενους από άλλες πόλεις και Κρατίδια της Γερμανίας καθώς και για μόνιμους κατοίκους της Ελλάδας. Σύμφωνα με τις στατιστικές οι Έλληνες κρατούμενοι είναι πολύ λίγοι αν θεωρηθούν σε σχέση με τον ελληνικό πληθυσμό της έκτασης αρμοδιότητας του Ιδρύματος και συγκριθούν αναλογικά με εκείνους άλλων εθνικοτήτων.
Είναι επίσης από τους πρώτους σε καλή διαγωγή ενώ τώρα και αρκετά χρόνια βρίσκουμε εκεί κρατούμενους σχεδόν μόνο για το αδίκημα: Ναρκωτικά.
Η Ενοριακή διακονία των Ελλήνων κρατουμένων γίνεται με τακτικές ή έκτακτες επισκέψεις του Ιερέα, με την οργάνωση και τον συνεχή εμπλουτισμό του ελληνικού τμήματος της Βιβλιοθήκης των φυλακών, με τη συμπαράσταση σε μικρά οικονομικά και τεχνικά τους προβλήματα και με τη διοργάνωση εορτών τα Χριστούγεννα και το Πάσχα με τη συμμετοχή και ομάδων ενοριτών. Δεν είμαστε ευτυχείς γιαυτή τη διακονία. Οι άνθρωποι γεννήθηκαν για τον κόσμο του Θεού και όχι για τις φυλακές. Λυπούμαστε να βλέπουμε τα παιδιά μας να χαραμίζονται στη φυλακή και στα επακόλουθά της. Θα συνεχίσουμε πάντως, αφού μας το επιτρέπουν και οι κρατούμενοι και οι αρμόδιοι, να εκπληρώνουμε την επιταγή του Ευαγγελίου για επίσκεψη στη φυλακή ( Ματθ. 25,36). Ο Χριστός μας διδάσκει να αναζητούμε παντού και πάντοτε τον άνθρωπο, να θεραπεύουμε τις πληγές του, να προσευχόμαστε και να περιμένουμε τη Μετάνοιά του και να μην τον κρίνουμε για τις αμαρτίες του.

Ας πούμε, τέλος, ότι οι σχέσεις του Ιερέα με τους αρμοδίους των φυλακών είναι άριστες και βέβαια εκείνες με τους εκεί εργαζομένους Ιερείς και Κοινωνικούς Λειτουργούς της Καθολικής και της Ευαγγελικής Εκκλησίας.