Όταν λέμε στην Εκκλησία Παράδοση δεν εννοούμε ούτε συντήρηση ούτε παραδόσεις. Η Εκκλησία είναι η ορατή αιωνιότητα του Θεού πάνω στη γη που φανερώνεται με αγάπη στον άνθρωπο του κάθε τόπου και της κάθε εποχής. Αυτή την αποστολή έχει από τον ιδρυτή της: να φανερώνει τον ιδρυτή της και Κύριο Ιησού Χριστό ασταμάτητα στους ανθρώπους ως Θεάνθρωπο. Γιαυτό και ονομάζεται από τους Πατέρες η Εκκλησία «Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας». Επειδή όμως ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος και ακατάληπτο Μυστήριο, είναι και η Εκκλησία Θεανθρώπινος Οργανισμός και ακατάληπτο Μυστήριο. Με το ανθρώπινο μυαλό δεν κατανοείται και με τα ανθρώπινα μάτια δε φαίνεται. Μόνο αν και όταν ο Θεός μας φωτίσει με το Πνεύμα το Άγιο, μπορούμε να ζήσουμε, δηλ. να βιώσουμε εσωτερικά και σύγκορμα αυτή Του τη Χάρη, αυτό Του το Μυστήριο (Ματθ. 11,27 και Λουκ. 10,22 και 1 Κορ. 2,10).

 

Εικονογραφία του Μυστικού Δείπνου

 

Η φωτογραφία του Μυστικού Δείπνου από τις Αγιογραφίες του ναού μας, που βλέπετε πιο πάνω, εκφράζει κατά τον καλύτερο τρόπο αυτή τη διδασκαλία. Ο Θεός-Πατήρ «έδωκε τον υιόν αυτού τον μονογενή, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται αλλ' έχει ζωήν αιώνιον» ( Ιωάν. 3,16). Ο Θεός-Υιός έδωκε το σώμα και το αίμα Του στους μαθητές και αποστόλους Του οριστικά και αμετάκλητα: « Λάβετε, φάγετε, τούτο εστι το σώμα μου» και «Πίετε εξ αυτού πάντες, τουτο εστι το αίμα μου» (Ματθ. 26,26) και τους συνέστησε: «τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν» (Λουκ.22,19). Ο Θεός-Άγιο Πνεύμα δόθηκε ως υπόσχεση: «το Πνεύμα το Άγιον, ο πέμψει ο Πατήρ... διδάξει υμάς πάντα και υπομνήσει πάντα, α είπον...» (Ιωάν. 14,26).

Κρατώντας για διευκόλυνσή μας τη συνήθη διαίρεση της αποστολής της Εκκλησίας σε Αρχιερατική, Διδακτική και Διακονική, χωρίσαμε τη σελίδα της Ενορίας στα αντίστοιχα κεφάλαια: Λατρεία, Κατήχηση, Διακονία.

Στο πρώτο προτείνονται τα Μυστήριά της, οι Άγιοί της, οι Εικόνες της, η Μουσική της, τα Κείμενά της, οι Γιορτές της, οι Προσευχές της, δηλ. οι τρόποι που αγαπά και δοξάζει και παρακαλεί τον Θεό και τον «διευκολύνει» να φανερώνεται και να σώζει τον άνθρωπο.

Στο δεύτερο υπενθυμίζεται η διδασκαλία της, όπως την παρέλαβε και την κατανόησε και την εξέφρασε στις εποχές και ζητείται από τους πιστούς να την κρατούν ως φύλακες και να τη μεταδίδουν ως απόστολοι.

Στο τρίτο, τέλος, φανερώνεται η αγάπη της για τον κόσμο και για τον άνθρωπο μεταφρασμένη σε συγκεκριμένες δραστηριότητες και σχήματα και βέβαια ως υποχρέωση του κάθε πιστού να ενεργοποιήσει την πίστη του και να μιμηθεί τον Χριστό.