ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΝΤΥΣΣΕΛΝΤΟΡΦ

„Shopps Du noch oder feierst Du schon?
Tausend Tische für den Sonntag”

  Αγαπητοί μου Έλληνες αδελφοί!

Πολλά κακά συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια μπροστά μας και δίπλα μας και τα αποδεχόμαστε ή τα ανεχόμαστε χωρίς να σκεφτόμαστε σοβαρά τις άμεσες ή μελλούμενες αρνητικές των συνέπειες για μας και τα παιδιά μας. Μοιάζουμε να βρισκόμαστε σε λήθαργο ή και αδιαφορία και να εμπιστευόμαστε απόλυτα τη ζωή μας στις αποφάσεις και τις πρακτικές διαφόρων «αρμοδίων», για να έχουμε αργότερα την ευκαιρία να τους κατακρίνουμε, να τους καταδικάζουμε και να τους αναθεματίζουμε, συνήθως μετά την καταστροφή, πολύ αργά.

Ένα από αυτά είναι και η Κυριακή αργία, η αργία για τον Κύριο Ιησού Χριστό, που μας κληροδότησαν η χριστιανική μας πίστη, η χριστιανική μας ακόμη τότε πατρίδα και οι ευλαβείς και φρόνιμοι και κοινωνικοί πρόγονοί μας. Μια αργία, που την προτείνει ο αλάθητος νόμος του Θεού για το καλό του ανθρώπου, τη νομοθέτησαν όλοι οι πολιτισμένοι λαοί και την αγίασαν εκκλησιαστικές γιορτές, αληθώς πολιτικές εκδηλώσεις, διαχρονικά έθιμα και παραδόσεις του λαού μας, ώστε η κατάργησή της να απειλεί πλέον την ίδια την ταυτότητα και τη ζωή μας.

Μιλούμε για τα ανοιχτά καταστήματα της Κυριακής. Μιλούμε για τη βάρβαρη και δικτατορική απαίτηση των απρόσωπων οικονομικών συμφερόντων να ορίζουν όχι πλέον πόσα χρήματα θα παίρνουν και αν θα παίρνουν οι εργαζόμενοι αλλά και τον τρόπο και το νόημα της ζωής τους. Μιλούμε για μια αδίστακτη και σαρωτική επέλαση ενάντια στην κοινωνική φυσιογνωμία των λαών, για μια αποϊεροποίηση του χρόνου και της ζωής, για μια ανέορτη και ανέραστη αγελοποίηση άψυχων και αριθμοποιημένων «ανθρώπων;».

Πρώτοι οι κυβερνήτες και πολιτικοί της ακόμη χριστιανικής Ευρώπης αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων. Αντί να συναντηθούν στο πεδίο της ευλογημένης από τον Θεό ευκαιρίας που προσφέρει η συμβίωση άγνωστων και ίσως μέχρι χθες εχθρών μεταξύ τους ανθρώπων, στο μεγάλο έργο της συνάντησης λαών και πολιτισμών που εμπνεύστηκαν οι προκάτοχοί τους και να συνεργαστούν και να θυσιαστούν για τη σύνθεση του νέου, ειρηνικού και πανανθρώπινου και ιδιαίτερα απαιτητικού κόσμου που αναδύεται, θυσιάζουν τα όσια και τα ιερά των λαών στο όνομα ενός μοντερνισμού και μιας προόδου που απειλεί πλέον το σύνολο της ζωής και τον ίδιο τον πλανήτη μας.

Πότε και πως, αλήθεια, θα συναντηθούν και θα γνωριστούν και θα γιορτάσουν οι άνθρωποι τη θεΪκή και την ανθρώπινη πλευρά της ζωής, αν εργάζονται και την Κυριακή; Πότε θα ξαποστάσουν από τον κάματο της εβδομάδας και πότε θα ζήσουν τον έρωτα και τη χαρά της ζωής, της οικογένειας, της συγγένειας, της φιλίας, της συνύπαρξης, της συμβίωσης, της συγκίνησης, της σύμπραξης,  του αθλητισμού, του εθελοντισμού, της φιλανθρωπίας και της αυτοολοκλήρωσης; Και πως θα δημιουργηθεί το «νέο» και «ποιο νέο», που πρέπει να κληροδοτήσουμε στις μελλούμενες γενιές για να είναι περήφανες για τους προγόνους των;

Οι χριστιανικές Εκκλησίες του Ντύσσελντορφ, στα πλαίσια της διεκκλησιαστικής συνεργασίας που έχουμε, αποφασίσαμε να γιορτάσουμε όλοι μαζί την πρώτη Κυριακή του προσεχούς Ιουλίου το μεσημέρι (03. 07. 2011, ώρα 12.00) στις αυλές των εκκλησιών μας και στα πεζοδρόμια των γύρω δρόμων κάτω από το σύνθημα: «Shoppst Du noch, oder feierst Du schon?» – Tausend Tische für den Sonntag -, ( Ψωνίζεις ακόμη ή ήδη γιορτάζεις; Χίλια τραπέζια για την Κυριακή), όλοι οι συνάνθρωποι, ανεξάρτητα από φύλο, ηλικία, εθνικότητα, θρησκεία, γλώσσα και κοινωνικοοικονομική κατάσταση και να φανερώσουμε έτσι την αξία της Κυριακής αργίας που θέλουμε να κρατήσουμε.

Θα έλθουμε στην αυλή της Εκκλησίας μας, θα κρατούμε κάτι για προσωπικό μας ποτό και φαγητό, γιατί δεν θα πουλιέται τίποτα, και θα συναντηθούμε όλοι μαζί στα τραπέζια που θα έχουμε εκεί απλώσει, να φάμε, να πιούμε, να μιλήσουμε, να τραγουδήσουμε και να χαρούμε. Είναι ανάγκη να δείξουμε ειρηνικά και πολιτισμένα σ΄ εκείνους που δεν το βλέπουν, πόση αξία έχει ο άνθρωπος και η ψυχή του, η ησυχία και η γαλήνη του, τα συναισθήματα και η ανάπαυσή του, η Δημοκρατία και η Ελευθερία του, ο συνάνθρωπος και η συναδέλφωση μαζί του, ο κόσμος και η αιωνιότητά του, η ελπίδα και η εμπιστοσύνη στο παρόν και το μέλλον του.

Γι αυτό και σας καλούμε, αν συμφωνείτε, να αποδεχτείτε αυτή την πρωτοβουλία, να τη γνωστοποιήσετε όσο μπορείτε περισσότερο και να έλθετε με την οικογένεια και τους γνωστούς και φίλους σας στη γιορτή των αδελφών ανθρώπων, στη γιορτή του Θεού, στη γιορτή του πολιτισμού και της χαράς, στην Κυριακή χωρίς άγχος και χωρίς ανοιχτά καταστήματα.
Με ευχές και αγάπη
Ο Εφημέριος
π. Ιωάννης Ψαράκης

"